Το ποδήλατο μας διηγείται…

Posted by Digital 01/12/2021 0 Comment(s)

Η αλήθεια είναι πως είμαι ένα πολύ συμπαθές μεταφορικό μέσο. Ακούω μόνο καλά λόγια, πως δίνω χαρά, δεν κοστίζω πολύ, δε χρειάζομαι πολλή φροντίδα, προσφέρω σωματική ευεξία με έναν πολύ χαρούμενο τρόπο ενώ είμαι ιδιαίτερα φιλικό προς τη φύση και το περιβάλλον.

Έχω δύο τροχούς ενώ όταν επιβάτες μου είναι παιδιά ή αρχάριοι έφηβοι μπορεί να προστεθούν και 2 βοηθητικές ρόδες. Ως μεταφορικό μέσο που σέβομαι τον εαυτό μου έχω τιμόνι, σύστημα μετάδοσης κίνησης, φρένα, ρόδες και πλήθος άλλων εξαρτημάτων που βοηθούν ώστε να σας μεταφέρω άνετα και με ασφάλεια.

 

Πότε τοποθετείται η αρχή της ύπαρξής μου;

 

Το ξεκίνημα της ιστορίας μου χάνεται πίσω στο βάθος των χρόνων καθώς δεν είναι γνωστό ποιος με εφηύρε αλλά ούτε και πότε ακριβώς.

Η αρχική μου μορφή ήταν κάπως διαφορετική από τη σημερινή. Λένε πως ο πρόγονός μου λεγόταν draisienne και αποτέλεσα δημιουργική σύλληψη του βαρόνου Karl von Drais το έτος 1817.

Ήμουν κατασκευασμένο από ξύλο και δεν είχα πετάλια. Όχι ήμουν μεταφορικό μέσο, απλά οι αναβάτες έκαναν λίγη επιπλέον γυμναστική καθώς έσπρωχναν με τα πόδια τους προς τα πίσω για να φτάσουν στον προορισμό τους.

Θα σας μεταφέρω στο 1839 τώρα και στην επόμενη μορφή που μου δόθηκε από τον Σκωτσέζο σιδηρουργό Kirkpatrick MacMillan. Την περίοδο αυτή μπορείτε να με αποκαλείτε velocipede. Ο MacMillan μού προσέθεσε πετάλια και τα συνέδεσε με ράβδους με τον πίσω τροχό προσφέροντας στους χρήστες μου μια πιο γρήγορη και σίγουρα πιο ξεκούραστη εμπειρία.

Από εκείνη τη χρονιά και μετά πολλοί ασχολήθηκαν μαζί μου βελτιώνοντας την απόδοση και εμφάνισή μου. Ο Pierre Michaux 20 χρόνια μετά συνδέει τα πετάλια με τον μπροστινό τροχό ενώ χρησιμοποιεί καουτσούκ στις ρόδες μου. Κάτι πολύ σχετικό με τα σημερινά ελαστικά μου.

Το 1870 θυμάμαι πως ο James Starley και William Hillman μου έδωσαν μια αρκετά διαφορετική μορφή με την μπροστινή ρόδα να είναι μεγαλύτερη από την οπίσθια, κάτι που βοήθησε, ώστε να αυξηθεί αρκετά η ταχύτητά μου για τα δεδομένα της εποχής. Τότε άκουγα στο όνομα Ariel. Δεν ήταν λίγοι εκείνοι πως με απέφευγαν γιατί η αλήθεια είναι πως τότε η κατασκευή μου δεν ήταν και πολύ ασφαλής.

 

Και πότε άρχισα να μοιάζω με τη σημερινή μου μορφή;

 

Το 1885 ο J.K. Starley μειώνει το μέγεθος στις ρόδες, σχέδιο που ανταποκρίνεται περισσότερο στην τωρινή μου εμφάνιση. Ο J.K. Starley με αποκαλούσε Rover.

Έτσι, σιγά σιγά στα επόμενα χρόνια αρχίσατε να εκτιμάτε την εύκολη μετακίνηση που βιώνετε μέσω εμού, την eco friendly λογική μου, τη χαρά που προσφέρω και ως μέσο σωματικής άσκησης. Η μεγάλη μου ζήτηση οδήγησε στην ανάπτυξη της βιομηχανίας κατασκευής ποδηλάτων. Η Raleigh ήταν από τις πλέον ανταγωνιστικές με ιδρυτή της τον Άγγλο Sir Frank Bowden.

Από εκεί και πέρα, η ιστορία μου είναι πολύ έως λίγο γνωστή.

Χαίρομαι που έχω ενταχθεί ως άθλημα στους Ολυμπιακούς Αγώνες ενώ συγκινούμαι όταν αποτελώ κομμάτι όμορφων οικογενειακών αναμνήσεων, φιλικών ποδηλατάδων ή μοναχικών διαδρομών.

Στη μακρόχρονη πορεία μου μπορώ να πω πως αυτή είναι η μεγαλύτερη ανταμοιβή μου!